4 Eylül 2012 Salı

Her telden!

Artık pazartesiler böyle olacak sanırım; iş-güç-yorgunluk.
E okullar artık açılıyor, dün de başladık mesaiye, toplantıydı, sınavlardı derken akşamı ettik.
Hayırlı bir eğitim öğretim yılı olur inşallah; sıkıntılar oradan gelmez, diyelim.
Arkadaşlarla tekrar buluşmak beni lise-üniversite günlerime götürüyor hep; anlatacak çok şey birikiyor.Çoğunun hayatında iyi şeyler olmuş, sıkıntılar yaşayanlar da var ama "Hayırlısı" deyip geçtik hemen.

Yazmak biraz zorlaştı bu aralar, içimde biriken de çok şey var ama, parmaklarımın ucundan kaçıp gidiyor.Bazen yazıyorum ama siliniyor, diğer ben istemiyor onların izi kalsın.Uçsun gitsin, unutulsun, yaşanmamış gibi olsun istiyor.Ben de başa diğer beni geçirdim, kendi sansürüme boyun eğiyorum.

Sansür demişken bugün gazetelerde ürkütücü bir durum vardı; Twitter ve Facebook'u kapatma niyeti varmış büyüklerimiizn.Sosyal olaylarda galeyane getirilmesin diye halkımız.Ürktüm hatta korktum.Düşünmek, düşündüğünü ifade etmek demek ki artık yasssak olacak, gerçekten.İş oraya kadar uzandı.Fikrin düşünülmesi bile fena.
Gerçi insanlar şehit haberlerini kınamaktan, bir-iki resim ve yazı paylaşmaktan başka ne yapıyorlar ki zaten.Siyah kurdelalı profil fotoları, kahrolsun mesajları, kınamalar, lanetlemeler....Eeeee .Sonrası yok, akşama doğru şarkı paylaşmaya, sayfa beğenmeye devam.Duyarlılığımız bu kadar.

Ben bu iki sosyal mecrayı da izleyici olarak takip edenlerdenim.Listemdekileri takip ederim sadece.Bir nevi gözetmenim yani.İlginç şeyler oluyor.Mesela dün iki arkadaşımız evlilik yıldönümlerini facebook üzerinden mesajlarla kutladılar.Garip olan şu ki bun iki arkadaşımız birbirleriyle evli.Yani aynı evin içindesin, evlilik yıldönümünüz ve sen bilgisayar başında yazmala meşgülsün.Eşin yani başında, sen onu sevdiğini söylemeyip duvarına yazıyorsun.Allah'ın ne günlere geldik.Gerçi şaşırmadım çünkü doğum günlerini de mesajlarla kutladı bu çiftimiz.Güldüm, Ege'ye gösterdim birlikte güldük.
Yaa işte böyle bir haldeyiz...

Neyse resimsiz postları okumak zordur ya, bilirim, buraya kadar gelip okuduysan, bir teşekkür edeyim sana, bir de hayırlı günler dileyeyim.

Gazeteleri okurken gördüm.The Green Mile, süper filmdi değil mi?Ağlamamış olan var mı ki?İşte orda kendi gibi yüreği de dev gibi olan John'u oynayan Michael Clarke Duncan 54 yaşında kalp krizinden ölmüş.Bir "Rest İn Peace" demesem olmazdı.

8 yorum:

  1. MERHABALAR
    SAMİMİ BİR YAZI OLMUŞ
    YAZDIKLARINDA DA ÇOK HAKLISIN
    EVET O FİLMDE BENDE ÇOK AĞLAMIŞTIM
    HAYIRLI GÜNLER

    YanıtlaSil
  2. canım benim demek işe başladın...
    Allah kolaylıklar versin.....
    öpüldün...

    YanıtlaSil
  3. cnmcım öğretim yılın hayırlı hayırlı olsun. valla sosyal paylaşım sitelerini kapatmazlar inş.
    John Cofey'e çok üzüldüm :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol canım:)))
      Görücez artık!

      Sil
  4. ya ben bu adamla az ağlamadım yeşil yol filminden. Allah rahmet etsin... Hayırlı bir yıl olsun bu arada canım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçen gece yine vardı film, yine ağlattı beni de.
      Sana da güzelim!

      Sil

Fikr-i şahaneniz için çok müteşekkirim efeniim:)))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...