14 Ağustos 2013 Çarşamba

Annelik yolu 1. Ay

Evet nerde kalmıştık?
Doğumu anlattım sanıyorum, gelelim bebkli hayata.
Zaten 16 gün bebek evde değildi, o yüzden ilk ayımız için anlatacaklarıma rötarlı başlıycam.
Pazartesi sezeryan salı eve dönüş.
Kolay değil ağrıyan bir kesik yeri, erken doğum olduğu için hazırlıksız yakalanan süt gemeyen şiş memelerin acısı, yanımızda kızımızın olmamasıyla gönlü  hüzünlü anne-baba, endişeli ve acaba ne olacak düşünceleriyle eve dönüş...
Sorular, sorunlar ve şaşkınlık.
Bu süreçte benim en belirgin duygum buydu sanırım.Şaşkınlık.
Hiç de hazır olmadığım bir sürü soruyla, duyguyla, durumla karşılaşmanın verdiği ve ne yapacağını gerçekten bilememenin verdiği şaşkınlık...
Hastaneye giderken de, doktorum muayene ederken de, ameliyata girerken de şaşkındım.Kızımın sesini duyduğum an da da bana zat-ı şahanelerini gösterdikleri anda da şaşkındım.
Ne hissedeceğimi de bilememeiştim o an.Dünyanın en garip duygusuydu keza...
Hastanede yatarken kimseyi istemedik yanımızda, Ege ve ben vardık.Çünkü herkesi hastane odasına tıkıp, saatlerin geçmesini beklemek istemedik.Hatta en çok ben istemedim, zaten tüm o saatler boyunca yattım.Kimsenin yapabileceği bir şey yoktu.Küçük bir televizyon, gelen giden hemşireler ve arada uğrayan arkadaşlarımız ve kardeşler...Saat saat, hatta dakika dakika saydık zamanı.Cumadan pazartesiye ne uzun bir zaman var bilemezsiniz.

Hastanede 4 günü anlatan resimdir.
Ev sürecinde güçlü olmaya çalıştım çoğu zaman.ama dayanamadığım anlar da oldu, gözyaşlarına bazen engel olamadım, tıkadığım yerden fırlayıp kaçtılar.Saat 11de ve akşam 7de küvezi izlemek için bilgisayar başındaydık.Benim minicik kızım içerde elinde ayağındaki tüm kablolara bandajlara rağmen kıpır kıpırdı; tekmeler savuruyordu.tüm aile az zaman geçirmedik küçük ekrana bakarak.Uzay mekiği gibi bir şey o küvezler, benim miniminiminiğim ise içerde...

burda dabilgisayardan kızçemi izliyoruz.
Prematüre doğumlarda bebek küvezdeyken annenin sütü çoğu zaman gelmiyormuş ya da çekiliyormuş onca sıkıntının arasında.Bana olmadı da çok şükür ama eve süt sağma makinesiyle geldik.Bebek evde olmamasına rağmen iki satte bir sağıp steril poşetlerin içinde dondurucuya attık.Ama ilk başlarda o da çok zordu.Yaralar, yarıklar ve benim gözyaşlarım...İki anne vardı başımda da Nazi subayı gibi :)))Dakika sektirmediler, o acıya rağmen ağlayarak sağdık.Şaka bir yana iyi ki devam etmişiz, anne sütü gibisi var mı?

İki haftadan sonra bir salı günü, Ege aradı."Bir şey söylüycem ama heyecanlanmak yok "dedi.Ben zaten çoktan hazırım ya hemen üzerimiz değiştirmeye başlamıştım bile.Hemen Egepol hastanesine, orada çıkış işlemleri, bebekle ilgili bakım-bilgilendirme derken akşamüzerine doğru Gülce'yi evine getirdik.
İsmimiz Gülce bu arada...
Gülce Sultanım çok kilo alamamıştı ama en azından emmeyi biliyordu.Minnacık çenesi çok çabuk yoruluyordu ama olsun ben gerekirse her saat kalkıp emzirmeye hazırım, hazırdım.
İşte annelik serüvenim biraz rötarlı başladı.Ama sanırım hepimizin içinde yazılmış kodlar var ve zamanı gelince çıkarıp kullanıyoruz onları.Annelik de öyle bir şey, annemler çok küçük olduğu için tutamadılar önce ama ben altını da değiştirdim (Prematüre bebk bezinin küçüklüğünü tahmin edemezsiniz.) üzerini değiştirdim ( en küçük giysilerimiz bile büyük geldi) tuttum kucakladım.
Doya doya öptüm diyemiyorum çünkü hijyen kurallarına dikkat etmek gerekiyordu.Doya doya öpemedim değil öpmedim bile ilk günlerde.

Gülce geldikten bir gün sonra Ezgi'nin nikahı vardı, yani yetişti kızımız ama evden destek olduk diyelim, nikaha katılamadık.Sonrası gün de yapılacak bazı tahliller için Behçet Uz çocuk hastanesine gittik.İşte ben orda biraz kayışı kopardım da.Allah imseyi oralara düşürüp derman aratmasın öncelikle onu söyleyeyim.Bende akıl falan kalmadı orda.Her yer bebek ve çocuk ve hepsi hasta ya da doktora gelmiş.Normal insan bile olunca hastaneler zaten ürkütücü moral bozucu yerler, bebekler olunca dayanabilme daha da zor.Bir de benim kucağımdayken kan aldılar...Yıkıldım resmen, saatlerce ağlamamk için kastım kendimi.Gülce'nin kan alırkenki yüz ifadesi hala gözlerimin önünde .Zaten dönüş yolu boyunca ve evde aralıksız ağladım.Allah kimseye düşürmesin.
Atlatmam zaman aldı.

Tabi bu dönemde gelen giden oluyor, tamam anlıyorum ben de bebeği görmek isterdim böyle bir durumda ama olmuyor işte, mikroplar seni etkilemiyor olabilir ama bebek için tehlikeli durumlar yaratabilir.
Bu yüzden bundan sonra yeni doğum yapan birinin evine hemen gitmem, gitsem de bebeği görmek için ısrar etmem.

Ha gelenlerin çoğu ikramlandı, sohbetler edildi, çaylar içildi; ben uykusuzlukla mücadele ederken çoğu zaman odadan hiç çıkmadım.Ne düşüncesizlik yaaa...
Zaten bu lohusalık değişik bir psikoloji.Depresyonsa hakikaten depresyon.Uykusuzluk, bebeğin sorumluluğu, değişen hormonlar, ev işlerinin yapılması gerekliliği ve tabi bizim öncesinde yaşadığımız sıkıntılar bir de üstüne evde tıkılmak derken ben biraz yörüngeden şaştım sanırım.Gözler şiş ve kıpkırmızı bir halde tüm gün eşofmanlarla Gülce ve ben akşama kadar babamızı bekledik.Zor günlerdi vesselam.
Şu annelik psikolojisiyle ilgili yazacaklarım daha çok da onu da başka zaman artık...
Çok şükür şuan iyiyim, daha rahatım.Yavaş yavaş açılıyorum, insan içine çıkıyorum, evden dışarı çıkabiliyorum.Çok şükür.
Geri kalanına da sonra devam ederiz.


10 yorum:

  1. allah kimseye dermansız dert vermesin
    çok şükür atlatmışsınız
    ne zor günler geçmiş ama
    allah dermanını vermiş şükür.
    çok geçmiş olsun bundan sonrası için allah sağlık sıhhat versin gülce kıza;)

    YanıtlaSil
  2. :((( :)) çok geçmiş olsun. yazını ağlıyarak okudum:)) bizimde son haftalrımız artık ama çok şükür bebekte sende iyisin artık sevindim....:)

    YanıtlaSil
  3. çok geçmiş olsun kötü şeyler atlatmışsınız ama bakın miniğiniz yanınızda artık allah analı babalı büyütsün inş:) benim bebeğim prematüre değildi ama 5 gün yoğun bakımda kalmıştı hayatımdan silmek istediğim anlardı sizi şu süreçte çok iyi anlayabiliyorum gülce çok hoş bir isim şansı bahtı hep açık olsun yiyin için dinlenin size bol enerji gerek sevgiler:)

    YanıtlaSil
  4. Uzun uzun herkese ayrı ayrı cevap yazdığım yazabildiğim günler geride kaldı malesef.Kusuruma bakmazsınız umarım.
    @Gözdecim çok çok öpüyorum.Allah sana da göstersin umarım.
    @Pembe fiyonk: Canım benim Allah bir avazda kurtarsın derler ya...Umarım sağlıcakla alırsın kızını kucağına.Dualarım seninle, Allah kimseyi çocuğuyla sınamasın.
    @Esra gülden: Sağol canım, söz konusu bebeği olunca insan eziyetlerin işkencelerin en büyüğünü yaşıyor en ufak bir sıkıntıda.Kimseye göstermesin kimseye:)))

    YanıtlaSil
  5. zor bir süreçmiş cidden, ama prematüre bebekler hakkında bilgilenmiş olduk böylece, Allahım onu size bağışlamış, sizi sahalarda tekrar görmek çok güzel azizim... :)

    YanıtlaSil
  6. BÜTÜN ACILAR ONU KUCAĞINA ALINCA BİTİYOR. VE HİÇ BİR ŞEY OLMAMIŞ GİBİ DEVAM EDİYORSUN CANIM

    YanıtlaSil
  7. Maşallah maşallah ben de çok yakından erken ve minnacık doğan bir bebeğin hikayesini biliyorum hem de ikiz eşi 1 kilocuk doğmuş :) ama şimdi gayet iyi şükürler olsun hayat dolu neşeli ve hayatın bir armağan olduğunu biliyor ve hatta şimdi bu satırları yazıyor :)
    maşallah Allah uzun güzel bir ömür nasip etsin anne babası ve ailesiyle :)

    YanıtlaSil
  8. @Swotpisces:Atlatana kadar doğru düzgün düşünemiyordum zaten, yazmak manasız olacaktı ama yeniden buralarda olmak çok güzel, önümüzdeki maçlara bakıcaz artık:)))
    @birmavibirpembe: Evet aynen öyle, ne sıkıntım varsa kucağımda minim olduğunda uzaklaşıyor:)))
    @donkişot:Ne güzel, Allah güzel ve uzun ömürler vere.Zaten bu süreçte etrafımızdan öyle hikayeler duyduk ki, umut verdi bize, destek oldu.Biz de aynı böyle hikayemizi anlatarak umut veririz verebiliriz umarım:)))
    Sevgiler!

    YanıtlaSil
  9. hayırlı olsun canım bebeğin benimkızımda böyle minnacık doğmuştu hemen buyur annesı merak etme seni takibe aldım canım bende beklerim sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hoşgeldin canım, iade-i ziyaret ettim bile, gram gram mutluluk ne demektir sen de bilirsin; bizim sevincimiz de onun gramlarıyla büyüyor.
      Sağlıcakla canım!

      Sil

Fikr-i şahaneniz için çok müteşekkirim efeniim:)))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...