22 Ağustos 2013 Perşembe

Annelik yolum 2.Ay

Başka bir tabirle Hepatit aşısıyla verem ve karma aşılar arası...
İlk aşıda pek anlamadı fındığım ama 2.ayın sonundaki o aşılarda bastı çığlığı...Onun ağlamasına dayanmak o kadar zor ki...Sakinleşmesini sağlamak...Bu aşılar bitinceye kadar o anlarda ben yine dağılmış olucam bu kesin...
Neyse ilk 2 ayı atlatmış taze anneden merhabalar!
İlk 3 ay anneliğin en zor ayları sanırım.Hamileyken olduğu gibi sizinle birlikte yatsın, uyusun, gezsin istiyorsunuz ama o bebe dış dünyaya alışacağım diye uğraşıyor.Sizinle değil artık sizden ayrı bir birey...
İlk ay ne kadar zordu...2. ay ise herşey değişti.Hani diyorlar ya kırkı çıkınca değişir diye.Doğruymuş.Biz de kırkımız çıkardık çok şükür.
1800lerde başlayan maceramız gram gram 2850lere çıktı.Bizde bir sevinç, bir bayram havası.
Hala anne sütüne devam, elimden geldiğince böyle sürsün de istiyorum.Maviş gözlerinin rengi hala aynı duruyor, sanırım bu saatten sonra değişmez, değişmesin de zaten.

Akşamları banyo saatinden en az o da bizim kadar zevk alıyor, suyu seviyor yani.Gerçi ilk başta çok tedirgindik ama yavaş yavaş alışıyoruz.Önce annemlerle yıkamıştık artık babayla anne işin üstesinden geliyor.

Bol olan kıyafetler yavaş yavaş üzerine olmaya başladı, 1 nolu bez bile üzerine tam uyuyor.
Tırnacıklarını bile kezmeye başladım, kesmesem alimallah yüzünü gözünü çizecek.
Artık her saat başı kalkmıyorum geceleri, 3 bilemedin 4 kez uyanıyor çünkü.Benim kanlı gözler biraz olsun normalleşmeye de başladı.

2. ayımızın çoğunluğu ramazan ayına denk geldiğinden dışarı pek çıkamadık, benim buhran katsayıları arttıkça arttı.Hatta bayramda bile evde tıkılacaktım sanırım ama beni evden insan içine çıkarmayı başardılar.Ondan beridir biraz halliceyim.Eski bene yavaş yavaş yaklaşıyorum diyelim.

Şu sıralar tek sıkıntımız gaz.Pis gazlar miniminicik kızımın midesinde ve bağırsaklarında öbeklenmişler.Ne kadar uğraşıyor gaz çıkarmak için o minicik beden anlatamam.Masaj, banyo falan kar etmedi en sonunda ilaç takviyesine başladık.

Aşılardan sonra ağlamasını öğrendi bizim ufaklık, bir gerçekten canı yandığı için ağlaması var; bir de yalancıktan anneyi çağırdığı ağlaması tabii emmeye; bir de oyun olsun diye ağlaması var ki; yavaş yavaş anlıyoruz ne istediğini.

Sanırım işler daha keyifli hale gelmeye başladı, çünkü zorlukları o kadar da önemsemeye başladım işin keyfine vardıkça...

10 yorum:

  1. oyy oyyy masallah Allah analı babalı buyutsun canım benim, sevgiler:)

    YanıtlaSil
  2. cnm çokkk şirin bebeğin. Allah analı babalı büyütsün inş. ben hala cesaret edemiyorum bebeğe.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol canım, Allah sana da tattırsın inşallah tabi senin için en doğru zamanda:)))

      Sil
  3. canııım kıyamam ben ona
    maşallah tü tü
    şu aşılar benim de kabusum olurdu hep şimdi hatırladım da çok fena çok
    takipteyim özlemciğim
    kal sağlıcakla...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her ne kadar yeni aşılar ateş yapmıyor dense de korkuyorum işte, bir de canı yanıyor sonuçta çığlığı da basınca:)))
      Teşekkürler sağlıcakla kal:)

      Sil
  4. Hello, I'm here again, seeing updates. Excellent post, congratulations.
    Greetings from:
    http://el-cine-que-viene.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Thanks :)))
      Visit you assoonas possible:))

      Sil
  5. Merhaba yeni takipçinizim,
    Ben de beklerim:
    http://nebihanakca.blogspot.com/

    YanıtlaSil

Fikr-i şahaneniz için çok müteşekkirim efeniim:)))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...