11 Kasım 2013 Pazartesi

5. Ayımız

Hayde bismillah deyip yazmaya başlıyorum.Bu kez ay içersinde fırsat buldukça yazmaya başlıyacağım ki yumurta kapıya dayandığında ne yazacaaadım diye fazla düşünmeyeyim.

4. ayı kurban bayramıyla birlikte tamamladık.Bu ikinci bayramımız fakat Ramazan bayramından fazla birşey anlamadığımız göz önünde tutulursa asıl bayram serüvenimize bununla başladık.Bayramlıklarımızı giydik, bağırdık çağırdık, kendimizi sevdirdik ve kalabalık ortamlara akmanın şaşkınlığıyla ağladık bile.Seneye bayramlar daha güzel olacak Gülce'yle eminim.

Bayram haftası babamızla olmanın rahatlığı inanılmazdı.Üzerimden büyük bir yük kalktığını hissettim.Bir de halamız falan da gelmişti.Kalabalık olmak ne güzelmiş yaaaa.

Bu hafta ilk market alışverişimizi yaptık Sultanımızla.Gayet uyumlu davrandı, reyonları inceleye inceleye alışverişimizi tamamladık.O gazla bir de kahve içelim bari dedik ama servis de biraz gecikince oturduğumuz kar deyip eve geri döndük.Olsun bu da bir başarı bence.Bu başarının gazıyla da pazar günü Optimum'a gittik.Gidiş yolunda azıcık uyudu Gülce .Gezerken de hiç sıkıntı vermedi.Bir tek karnını doyurmam yetti.Ama Migros alışverişinde başlayan huysuzluk, uyku saatinde uykuya dalamamanın verdiği sıkıntı derken dönüş yolumuz biraz bağırtılı çağırtılı geçti.En son ana kucağı, emniyet kemeri, güvenlik falan dinlemeyip kızı kucaklayıp emzirerek eve vardığımızı hatırlıyorum.Gülce istediğinde çok ikna edici olabiliyor.


Tatil sonrası aşı ile haftaya başladık.Böylece ilk ateş tecrübemizi de yaşamış olduk.Onca şey okuyup kendimi hazırladığımız düşünüyordum ama meğerse teori ve pratik ayrı şeyler-miş.Akşamüzeri kız huysuzlanmaya başlayınca ateşi fark ettim. 37.3'ü gördüm.Soyup soğana çevirdim Gülce'yi.Ege pür telaş eve geldi.O benden de beterdir telaş konusunda.Hemen ılık bir duş aldırdık.Sonrasında da elimde ıslak bez alnına kollarına koydum ama bir ara düşer gibi olduysa da düşmedi.Ateşdüşürücü ilaç vermeyi ilk başta düşünmemiştim çünkü yüksek bir ateşi yoktu.Ama zaman geçtikçe Gülce sadece ağlamaya başladı, çok keyifsizdi.Bilemiyorum işte, ilacı verdim ve bir süre sonra uyudu.Gece de hep kontrol ettim allahtan fazla çıkmadı.Minoset sana yenildim işte.

Bizim kız uykusuna hiç dayanamıyor.Eğer uykusu geldiyse ne yapıp edip uyutacaksın.Sallar mısın, emzirir misin, pışpışlar mısın, orası sana kalmış.Eğer uyuyamazsa vay halimize.Kendi kendine uyusun diye uyku eğitimi versem diye bir hata yaptım, yaklaşık 2-3 saat ağladı.Hani 5-10-15-20 dakika aralıklarla gidip ağlasa da kendi kendine uyumasını sağlıyorsun ya.Bizimkine yemedi.Bir başka bahara kaldı böylece.


Optimum'a gittik demiştim ya, dayısı Gülce'ye oyun halısı aldı, biz de oyuncak reonunun önünde kök saldık, itiraf ediyorum bazılarını kendim için almış olabilirim.Çok güzel oyuncaklar var yarabbim, hepsini almak istiyorum.

Bu ay ücretsiz izne çıktığım aydır.2 ay kadar maaşsız olucam, epey alışmıştık çift maaş olayına, garip gelecek ama kızçem herşeyden önemli.

İnternet alışverişlerini de eksik etmiyorum ama artık kendime değil Gülceye birşeyler bakıyorum.Bu iki parçayı kış için aldım, biraz büyükler ama giydirmek için sabırsızlanıyorum.

Ayın son haftasını da su çiçeğiyle uğraşarak kapattık.Minnacık kızım biraz hızlı çıktı, nerden aldıysak virüsü aldık ve bir hafta çektik.Gerçi şimdi hala kabarcıklar kabuk bağlamış halde ama en azından yenileri çıkmıyor.Bu kez ateşi çıktığında tamamen doğal yöntemlerle indirebildim.Ege de İstanbul'da olunca annemler geldi benle kaldı.
Bu ay biterkenki doktor kontrolümüzde 6.090 kg, 60 cm idik.Evet hastalık boyunca emmesi biraz değişmişti zaten, hafif atlattık belki hastalığı ama kilosu çok artmamış bu sebepten.

Kıpır kıpır bitiriyoruz bu ayı, yan dönmeye başladı, eller kollar hiç yerinde durmuyor zaten.Uykuya dalma hala sıkıntılı çoğu kez ağlamaktan katılıyor ve mecburen elektrik süpürgesiniçalışıtırıyoruz.Bilmeyenler için söyleyeyim o ses bebekleri rahatlatıyormuş.Anne karnındaki ortama benzetiyormuş miniminiler.Bizimki de pek seviyor o sesi, hem sakinleşiyor bir süre sonrada uykuya dalıyor.
Televizyon izletmiyoruz, doktorumuz özellikle uyarıyor ama bazen televizyon açıkken önünden geçsek bile 5 aylık bir kuzunun ekrana bakmak için nasıl uğraştığına hayret edersiniz.Aynı şey telefon ekranı için de geçerli.Nasıl da ilgilerini çekiyor hayret.

Bu ay birbirimize daha da bağlandığımız ay oldu.Bazen birbirimize baka baka gülüyoruz, kucağında ise bir süre sırıtıyoruz birbirimize, ben konuşuyorum o dinliyor, bazen de o konuşuyor ben dinliyorum.Ay çok dilinden de anlamaya başlıyorum.

Bu ay ellerini keşfettiği ay ayrıca, nesnelere dokunmaya, ellerini kullanarak hareket ettirmeye başladı.Çıngıraklı ve ses çıkaran oyuncaklar favorisi.Bir de parmaklarını emmeye bayılıyor, uyumak için başparmağı kullanıyor ama genellikle tüm parmaklarını ağzına sokmaya çalışıyor.Halleri pek komik.
 Günler geçiyor işte, 6. ayda görüşürüzzzzzzzz!

6 yorum:

  1. Ben aşıya götürmeden önce ateş düşürücü veriyordum kızıma.hem ateşi çıkmıyordu hemde rahat atlatmasına ve uykusuna yardımcı oluyordu.zaten bidaha da vermeye gerek kalmıyordu.bence sende öyle yap.kendi kendine uyutma metodlarını bende denedim.okadar okudum araştırdım 1 haftada alışır bebekler dediler ama yooook asla alışmadı ve çok ağlamalı gecelerden sonra pes ettik ayakta salladık.benim kızım emzik emmedi.ne yalan söylim ben bayağı uğraştım alışması için özellikle dışarıda rahat oluyor uykuya rahat dalar diye ama benim kızın midesi bulanıyordu.ve sadece sallanarak yatıyordu.araba konusunda rahattık arabaya bindiği an sanki uyku ilacı vermiş gibi gittiğimiz yere kadar yatıyordu.buda gittiğimiz yerde uykusunu almış olmanın rahatlığıyla bize yarıyordu.ama o dönemler gezme tozma konusunda biraz sancılı oluyor.merak etme büyüyecek ve rahat edeceksin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevalcim biz baya doktor değiştirdik de bir tanesi dediğin giib önceden ver diyordu.Ama şu anki doktorumuz onu önermedi.Sebebi de eğer tekrar ateşi çıkarsa bir dört saaat daha beklemek gerekecek.Bir de ya ateş çıkmazsa, gereksiz yere ilaç almış olacak bebe.Ondan bekliyorum da veriyorum.Bizim kız da emzik almadı, baya uğraştım da diebilirim ama öğürüyor bizimki de.Araba konusunda henüz çok rahat değiliz.Sanırım anakucağını sevmiyor, hareket edemiyor ya, sıkışıp kalmayı sevmiyor bizim özgür ruh:)))
      Allahtan ayakta sallama olayını bitirdik.sadece elektirik süpürgesinin sesine ihtiyacı oluyor.Napalım?Adım adım büyüyoruz da..
      Sevgiler

      Sil
  2. Oy adasim senin kizcen mi oldu :))
    Nekadar uzak kaldiysam artik buralardan...

    Rabbim sizlere bagislasin insallah :)
    Hayirli, saglikli, mutlu, huzurlu up uzuuuun bir hayati olsun prensesin insallah :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaaa Adaş, zaman nasıl da geçiuor ya, ben hiç yakalayamıyorum zaten.
      Güzel sözlerin için de çokkkk ama çok teşekkürler!

      Sil
  3. ahh kıyamam çabucak geçer inşallah cicilerine de bayıldım çok tatlı 41 kere maşşallahh :)
    takibindeyim artık bende beklerim http://porsukcilli.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol canım, ben zaten takibindeyim.Hoş geldin tekrar :))

      Sil

Fikr-i şahaneniz için çok müteşekkirim efeniim:)))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...