19 Şubat 2014 Çarşamba

8. Ay Yazısı Geldiiiii AAa'nımmmm!

Ya işte böyle o gün yazarım şu gün yazarım dersen böyle iş çığrından çıkar, 9.ay olmadan hele şükür oturabildim bilgisayarın başına da.Yoksa işi bir bırakırsam tekrar başlayamam diye korkuyorum.
Bu yazı yazılacak arkadaş...

Çok yoğun günler geçirdik yaaa, çok yoğun.Anlatamam.
Okullar kapanmadan son bir hafta benim iznim bitiyordu, o hafta okula gelip gittim.Gülce'yle ayrılığımızın ilk alıştırmasıydı.Sonrasında da Ezgi'nin düğün telaşı vardı, gelenler gidenler, hazırlıklar....
Ooooo...Şimdi anlatmak bile gözümde büyüyor.Neyse ki çok güzel bir düğün oldu, herşey şahaneydi.Yazar burdan genç çifte mutluluklar diliyor...

Gülce kız halasının düğününe pek katılmadı.Biz götürmedik salona, o hengamenin, insanın, müziğin içine götürmek istemedik.Evden iştirak etti kızçe.Artık önümüzdeki düğünlere bakıcaz...

Zaten ne olduğunu anlamadan tatil de bitti, 10 şubat işbaşı yaptık.10 Şubat aynı zamanda 8. ayımız da bitiyordu ama sabah 5'te Gülce'nin ateşlendiğini fark edince herşey değişti bende.Zaten ben bir haftadır hastaydım.Ki haftasonunu yatarak geçirdim deyim yerindeyse..

Süt korur mu falan dedik ama nafile Gülce kız pazartesinden itibaren önce hafif ateş - ki ben bunu dişe yormuştum başta- sonrasında burun tıkanması en sonunda da öksürükle seriyi tamamladı.Doktorumuz İzmi'de olduğu için telefonla ulaştık; burnunu açık tutun öksürük ilacı falan vermeyin dedi.
Tam da ek gıdaya başaldığımız hafta...
Tam da benim işe başladığım hafta..
Tam da ikinci dişin geldiği hafta...
Evet artık iki dişli bir canafor var evde...
Dikkat ısırabilir, en azından deneyebilir...

Öksürük giderek arttı tabi, 3 gece nerdeyse hiç uyumadık.2-3 saatlik uykulardan bahsediyorum.Ama ben nasıl bir güçse artık dayandım.Ege dayanamadı mesela, kaç haftadır zombi gibi geziyor..
Burnu açıcaz diye şekilden şekile giriyoruz.Balgam söktürücü bir ilaç vermişti doktor, bizim kız ağzını kilitliyor onu görünce...

İlk hastalığımız su çiçeğiydi bu ise bronşiolit-miş.Hep afili hastalıklarımız var bizim yani.Allahtan hafif atlatıyormuşuz da hastaneye gitmeye gerek kalmadı.Geçen haftadan itibaren de iyileşmeye başladık, onun keyfi yerine gelince bizim de geldi doğal olarak.Bir haftalık olağanüstü hal de kalktı böylece bizim evde.

Gülce kız hastalığın da etkisiyle az kilo almış bu ay.Ama müthiş değişti; yeni yeni huylar edindi.kollarını kaldırıp beni alın diyor, kucaktan kucağa da gidiyor artık, gülücükler de bu ayın bonusu...Sevildiğini hissettiği an şımarıyor ve kıkırdıyor.Isırmayı öğrendi malesef.Sadece alt dişleri var ama bayaa acıtıyor.Bu bebeklerin memebaşı ısırma fantazisi korku filmi gibi resmen. Yatağa yatınca ağlamayı da öğrendi.Uyumak istemediği zaman gözyaşı döke döke ağlıyor.
Havalar çok güzel ya, parka gitmeyi de seviyor; oyun oynayan çocukları izliyor güzel güzel.
Sağa sola çok hızlı ve aniden dönüyor, totoyu da havaya kaldırıyor ya, emekleme yakındır sanırım.
Bu ay Gülce kız yine yataktan düştü, annemlerdeydik ve yatağın üstünde yatıyordu Gülce, yanında yastıklar da vardı ama onu orda bırakmakla hata ettik, salaklık ettik resmen.Allahtan yastığın üzerine düşmüş de sadece korktuk.Allah korudu kuzumu.
Konuşmaya da az kaldı sanırım."da aat ad, ann " hecelerini güzelce söylüyor, hepsini birleştirmesine az kaldı.

Ders programım kavga ede ede bir şeye benzedi, 4 gün sabahtan dersim var.Cuma aralıksız 7 saatti ve ben öğle teneffüsü ile birleştirmek istedim önceki saati.Müdür yardımcısıyla papaz olduk.Sağolsun kendisi bana " öğretmen" olduğumuz hatırlattı.Ben unutmuşum da.
Allahım ne insanlar var ya, empati yoksunu...Kendi çocuğun olsa 1 saat içinde eve gelip kendin yememk yiyip sonra da bebeği nasıl emzirebilirsin, benim yerime koysana kendini...
Bir hafta uğraşmış-mış bu programı yapmak için..
E senin de işin bu, ben de sana "idareci" olduğunu mu hatırlatayım.
Yaşına hürmeten alttan aldım da, o günümü heba etti adam.Saatlerce ağladım okulda..Hakkımı da helal etmiyorum.
Sonrasında müdür beyden rica ettim de 4. saatimi boşattı.Şimdi 2 saat oldu ara da birşeye benzedi.

İşte canolar, böylesi bir aydı.
Hüzn, neşe, hastalık, düğün, dernek hepsi içiçe.
Daha sık yazıcam anacım.

2 yorum:

  1. Çalışan anne olunca gerçekten çok zor oluyor.ve anlayış yoksunu insanlar olunca daha da bir zor oluyor.Allah kolaylık versin bu zor günlerinde.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle valla, bugüne dak anlamamıştım izinde olunca ama çalışan anne olmak zormuş:))

      Sil

Fikr-i şahaneniz için çok müteşekkirim efeniim:)))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...